تبلیغات اینترنتیclose
فوتبا را چوب کاری نکنیم ...
دنبال کردن مطالب از طریق فید RSS دنبال کردن مطالب از طریق تویتر به هواداران دانش ودانستنی های فوتبال در فیسبوک بپیوندید به هواداران دانش ودانستنی های فوتبال در گوگل پلاس بپیوندید
 
 

تبلیغات

*** جهت نمایش تبلیغ شما با قیمت مناسب در سایت ballsport کلیک کنید ***

باشگاه استقلال گرگان

تبلیغات

 
 

مطالب پربازدید

تبلیغات

 

فوتبا را چوب کاری نکنیم ...

فوتبال را چوب کاری نکنیم



در چند روز گذشته فضای ضد فوتبال در کشور شکل گرفته است. مدالهای ورزشکاران مدال آور المپیکی را بر سر بازیکنان فعلی فوتبال ایران می کوبند و در این میان فوتبالی های قدیمی هم با این دست از کارشناسان و منتقدان و بهتر بگوییم جو هم نوا شده اند. بازیکنان دهه های 70 و 60 و حتی 50!  که نتوانسته اند از فوتبال پول خوبی به جیب بزنند وارد این کارزار شده اند و بازیکنان کنونی فوتبال ایران را زیرسوال می برند. نامی نمی برم چون فایده ای ندارد. در اینکه بازیکنان فعلی فوتبال ایران،شایستگی میلیاردی دستمزد گرفتن را ندارند، شکی نیست اما این سوال مطرح می شود انگیزه بازیکنان دهه 60 و 70 فوتبال ایران و دیگر منتقدان چیست؟ آیا آنها از وضعیت کنونی فوتبال ایران نگرانند یا اینکه شنیدن اعداد و ارقام قرارداد بازیکنان روی اعصابشان رفته است؟

درفوتبال پول زیادی هزینه می شود، اما در بسکتبال و والیبال هم نه به اندازه فوتبال اما پول چشمگیری هزینه می شود. عدد و رقم مهم است ولی با توجه به جهان شمول بودن فوتبال و محبوب و پرطرفداربودنش در جای جای جهان، هزینه های سنگین فوتبال برای دولتمردان وسیاستگذاران هر چقدر هم باشد، مهم نیست  و آنها مطالبات فوتبالی ها را همیشه پرداخت می کنند. همه می دانند فوتبال و شرایط آن فرق می کند اما اگر قرار است فوتبال را چوب کاری کنند، بهتر است به سطح ضربه نزنند. این نگاه نسبت به ناکامی های اخیر فوتبال، سطحی به نظر می رسد. به عنوان مثال آیا یک ورزشکار کشتی فرنگی در به اندازه مدت زمان حضور یک بازیکن فوتبال در اردو، حضور دارد و تمرین می کند و یا حاشیه های یک بازیکن فوتبال با یک وزنه بردار یا تکواندو کار یکی است و ورزشکاران منهای فوتبال به اندازه ورزشکاران فوتبال زیر ذره بین رسانه ها هستند؟ پاسخ این سوالات می تواند به بازیکنان دهه های 50 و 60 و 70 یادآوری کنند که آنها هم روزی در مستطیل سبز صدها هزار نفر تشویقشان می کرده نه 10-15 هزار نفر در یک سالن کشتی یا وزنه برداری یا تکواندو.

 کسانی که فوتبال را می زنند همان هایی هستند که نگاهی نتیجه گرایانه دارند و از فوتبال تنها صعود به جام جهانی و پیروزی های یک بر صفر خمیازه آور می خواهند. فوتبال یک ورزش جمعی است و ما ایرانی ها سالهاست در ورزش های دسته جمعی و تیمی آن هم نه فقط در المپیک بلکه در دیگر عرصه ها ناموفقیم. مگر در همین المپیک لندن ورزش جمعی داریم؟ نه در فوتبال تیمی داشتیم، نه در والیبال، نه در بسکتبال و نه در هندبال و نه دیگر ورزشهای تیمی. درد جای دیگری است دوستان. فوتبال را چوب کاری نکنیم و نکنید. افتخاراتی که به دست آمده همه را خوشحال کرده است اما آیا به جز شهرهای زادگاه ورزشکاران مدال آور کدام شهر کشور به خیابانها ریختند و به اندازه گل عزیزی به استرالیا و گلهای استیلی و مهدوی کیا به آمریکا و گل محمد نصرتی به بحرین، شادمانی کردند؟ یادمان نرود همه این افتخاراتی که در المپیک لندن به دست آمد فردی و متکی به تک ستاره هایی است که روزگاری خاموش می شوند درست مثل ستاره های فوتبال اما دو نکته را باور کنید. اول اینکه فوتبال واقعا فرق می کند و دوم اینکه تیمداری و تیمی کار کردن، مدتهاست که ورزش ایران تعطیل شده است! اراده ای پولادین برای به پایان رسیدن این تعطیلات به نظر می رسد.نه؟
 
صفحه قبل صفحه بعد
نظر شما
نام : *
پست الکترونیک :
وب سایت/بلاگ :
*
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O @};-
:B /:) =D> :S
کد امنیتی : *

 
,


 

تبلیغات

آمار کاربران

    نام کاربری :
    رمز عبور :
    ثبت نام عضو جدید
    فراموشي رمز عبور

    آمار بازدید:
    میهمان آنلاین: 1
    بازدید امروز: 34
    بازدید دیروز: 32
    بازدید کلی: 150534
    مطالب و نظرات:
    تعداد مطالب: 316
    تعداد نظرات: 10
    عضویت:
    امروز: 1
    دیروز: 0
    مجموع کاربران: 11
    اعضای آنلاین:
    تعداد اعضا: 0

نظر سنجی

    مطالب وبسایت تا چه اندازه از نظر آموزشی تاثیر داشته است؟

خبرنامه

جدول لیگ برتر

لینک دوستان

جستجو

 
 
از ما حمایت کنید
به ballsport امتیاز دهید